U staat op een druk plein, waar door elkaar lopende taalgroepen het zonlicht bijna lijken te verdunnen. Aan de rand van het terras ruikt u de geur van koffie vermengd met zonnecrème. Steeds meer reizigers kiezen opnieuw voor dezelfde bestemming, en het blijft niet onopgemerkt. Maar achter deze vertrouwde vakantietaferelen verschuilen zich cijfers en spanningen die de machiniek van het moderne toerisme onthullen.
Ongekend aantal bezoekers in Spanje
Een hotelkamer wordt opgefrist, koffers rollen over marmeren vloeren. In Spanje zijn afgelopen jaar 97 miljoen buitenlandse bezoekers geregistreerd. Dat is een stijging ten opzichte van het voorgaande jaar, toen het er nog 94 miljoen waren. Vooral eilanden als de Canarische Eilanden en de Balearen trekken massa’s zonzoekers.
In veel steden en aan de kusten betekent dit levendige terrassen, taxirijen en menig souvenirwinkeltje. Maar het draait om meer dan alleen aantallen. De stapelde bezoekers zorgen ervoor dat het toerisme nu 12,6% van het Spaanse BBP uitmaakt. Voor de lokale economieën is dat direct zichtbaar in de kasboeken, waaruit blijkt dat toeristen dit jaar naar verwachting 135,8 miljard euro uitgeven.
Frankrijk blijft dichtbij, maar Spanje zet in op waarde
Ondanks het record houdt Frankrijk voorlopig de kroon vast als belangrijkste reisbestemming binnen Europa, met ruim 105 miljoen toeristen. Toch is de kloof minder groot dan voorheen. Voor veel bezoekers is het praktische aspect – de nabijheid, de bekende route door de Pyreneeën – doorslaggevend in de keuze voor Frankrijk.
Toch valt op dat uitgaven in Spanje veel hoger zijn dan bij de noorderburen. Terwijl Frankrijk vooral een stroom van bezoekers telt, investeert Spanje in de beleving en diensten die meer opleveren per gast. Een verschil dat op lange termijn de koers van het toerisme kan sturen.
Toenemende druk en lokale zorgen
Als u rondloopt door stadswijken waar vroeger kinderen op straat speelden, merkt u het verschil. Overtoerisme zorgt voor spanningen, zeker op populaire plekken als de eilanden. Veel bewoners maken zich zorgen over de impact op de openbare diensten en de beschikbaarheid van betaalbare woningen. Appartementen worden liever aan toeristen verhuurd dan aan lokale gezinnen.
Soms zijn protesten zichtbaar – spandoeken op balkons, discussies in buurtcafés. Overheden nemen lokale maatregelen, van beperkingen op vakantieverhuur tot investeringen in infrastructuur om de druk gelijkmatiger te verdelen.
Tijd voor een duurzaam evenwicht
De minister van Toerisme benadrukt het belang van een nieuwe koers: toerisme dat niet alleen economisch, maar ook ecologisch en sociaal houdbaar blijft. Het gaat om het zoeken naar balans. Groei moet samengaan met het behoud van leefbaarheid en natuur.
Terwijl de zon nog steeds toeristen lokt, groeit het besef dat rekenschap nodig is. Klimaatdruk en maatschappelijke impact dwingen tot een kritische blik op het toekomstmodel van de sector.
De Spanjaarden lijken vastbesloten om van het toerisme geen onstuitbare vloedgolf te maken, maar een beheersbare, waardevolle stroom. Stille signalen van verandering zijn zichtbaar, tussen de stoelen op het plein en achter de cijfers in de boeken.
